در حالی سرمایه‌گذاری در تولید مسکن با موانع بوروکراتیک و اقتصادی مواجه است که برای عبور از این مشکلات حمایت واقعی دولت و بازنگری در سیاست‌ها الزامی است.

افزایش 60 درصدی بهای مصالح ساختمانی و بالا رفتن هزینه ساخت مسکن را شاید بتوان از متهمان اصلی دانست که موجب شده تا آرزوی خانه‌دار شدن بسیاری از خانوارها به رویایی دست‌نیافتنی تبدیل شود، این در حالی بوده که ناترازی انرژی نیز به نوعی تیر خلاصی بر تحقق این رویا برای بسیاری از افراد بوده است.

بیش از 40 درصد خانوارهای شهری در ایران مستاجر هستند، این در حالی است که در دهک‌های پایین درآمدی، 80 تا 90 درصد درآمد خانوار صرف اجاره‌بها می‌شود و اما همچنان شاهد افزایش اجاره بها هستیم، روندی که موجب می‌شود تا طیف وسیعی از مستاجران فقیر و فقیرتر شوند.

یکی از عجیب‌ترین و در عین حال پرهزینه‌ترین تناقض‌های نظام اداری کشور، پدیده‌ی «توأمان بودن مازاد نیرو و کسری نیرو» در بسیاری از نهادهای دولتی و عمومی است. این وضعیت نه صرفاً حاصل یک سوء‌مدیریت موقتی، بلکه نتیجه‌ سال‌ها تصمیم‌گیری‌های ناهماهنگ، سیاست‌گذاری‌های غیرکارشناسی و ضعف در اصلاح ساختار منابع انسانی به شمار می‌رود.

عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس با اشاره به حواشی اخیر در وزارت راه و شهرسازی، از تلاش‌هایی پرده برداشت که با هدف جلوگیری از اصلاحات در این وزارتخانه صورت می‌گیرد.

در حالی بیش از ۲ ماه از شروع فرآیند حذف مجردهای نهضت ملی مسکن با دستور وزیر راه می‌گذرد که دیوان عدالت اداری این اقدام را برداشت اشتباه از یک رای اعلام کرد.

رئیس سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران با تاکید بر این‌که به بیراهه نرفته است، مدعی شد در دوره جدید شفاف‌سازی، دیجیتال‌سازی فرایندها، کاهش تعارض منافع، اصلاح تعرفه‌ها دنبال می‌شود.

سرپرست فنی اجرایی عمران پردیس گفت: ۳۲۰۰ واحد در فاز ۱۱ پردیس با وجود ساخت کامل، به‌دلیل ناتمام‌ماندن زیرساخت، هنوز تحویل نشده‌اند؛ خانه‌هایی که آماده‌اند اما قابل سکونت نیستند.