به نظر می‌رسد افزایش ۵۰ درصدی قیمت نهاده‌های ساختمانی در تهران که بیش از از میانگین ۳۰ درصدی تورم سال گذشته در این حوزه است، می‌تواند به کاهش شدید توان ساخت‌وساز، رکود عمیق‌تر بازار و در نهایت، جهش چند برابری قیمت نهایی مسکن منجر شود.

اگرچه برخی از کارشناسان خروج اتباع افعانستانی از کشور را علتی برای کاهش قیمت‎ها در بازار مسکن می‌دانند، اما به واقع این امر تا چه میزان صحت دارد؟ آیا این امر یک واقعیت است یا صرفا عاملی با اثرگذاری محدود و البته گذرا که بزرگ‌نمایی شده است؟

افزایش 60 درصدی بهای مصالح ساختمانی و بالا رفتن هزینه ساخت مسکن را شاید بتوان از متهمان اصلی دانست که موجب شده تا آرزوی خانه‌دار شدن بسیاری از خانوارها به رویایی دست‌نیافتنی تبدیل شود، این در حالی بوده که ناترازی انرژی نیز به نوعی تیر خلاصی بر تحقق این رویا برای بسیاری از افراد بوده است.

بیش از 40 درصد خانوارهای شهری در ایران مستاجر هستند، این در حالی است که در دهک‌های پایین درآمدی، 80 تا 90 درصد درآمد خانوار صرف اجاره‌بها می‌شود و اما همچنان شاهد افزایش اجاره بها هستیم، روندی که موجب می‌شود تا طیف وسیعی از مستاجران فقیر و فقیرتر شوند.