به گزارش بازار ۷۲۴ به نقل از تجارت ۱۰۰– الهام صادقی: بازار جهانی طلا در هفته‌های اخیر بار دیگر به مرکز توجه سرمایه‌گذاران تبدیل شده است. هر اونس طلا پس از لمس سطوح نزدیک به ۵۵۰۰ تا ۵۶۰۰ دلار در ژانویه ۲۰۲۶ و سپس اصلاح عمیق تا زیر ۴۰۰۰ دلار در تابستان، در ماه اوت با رشد چشمگیر حدود ۱۵ درصدی به محدوده ۴۶۰۰ تا ۴۶۵۰ دلار بازگشت. داده‌های زنده بازار در ۲۷ اوت ۲۰۲۶ نشان می‌دهد، قیمت نقدی در حوالی ۴۶۰۰ تا ۴۶۲۰ دلار در نوسان است و قراردادهای آتی نیز سطوح مشابهی را تجربه می‌کنند. این حرکت، سومین هفته متوالی صعود را رقم زد و بسیاری از تحلیلگران آن را آغاز موج تازه تقاضا می‌دانند.

محرک‌های اصلی جهش اخیر

در خصوص شرایط کنونی باید به این نکته اشاره داشت که چند عامل همزمان دست به دست هم دادند تا طلا از محدوده رنج‌باند خارج شود. به طور نمونه می‌توان به مداخله خزانه آمریکا در بازار اوراقاشاره کرد. اعلام برنامه دو برابر کردن بازخرید اوراق قرضه بلندمدت (از دو به چهار میلیارد دلار در هر عملیات) نگرانی‌ها درباره سلطه مالی دولت و تضعیف قدرت خرید دلار را تقویت کرد. این اقدام بازده اوراق را پایین آورد و دلار را تحت فشار گذاشت؛ ترکیبی که طلا را به عنوان دارایی امن و پوشش‌دهنده ریسک بدهی، جذاب‌تر کرد.

همچنین تضعیف دلار و کاهش بازده واقعینیز عامل دیگری استکه نمی‌توان به سادگی از کنار آن گذشت، به عبارتی شاخص دلار و بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا در هفته‌های اخیر عقب‌نشینی کردند. هزینه فرصت نگهداری طلا کاهش یافت و جریان سرمایه به سمت فلز زرد تقویت شد.
تقاضای ساختاری بانک‌های مرکزی و ETFها هم در این خصوص موضوعی قابل توجه است، چرا که خرید بانک‌های مرکزی در سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶ به حدود ۲۸۹ تن رسید که رقم قابل‌توجهی است. همزمان، ورودی به صندوق‌های قابل معامله طلا (ETF) در اوت شتاب گرفت و به قوی‌ترین جریان‌های هفتگی در ماه‌های اخیر رسید.

به این موارد باید ریسک‌های ژئوپلیتیکی و انرژیرا نیز افزود. تنش‌های باقی‌مانده در خاورمیانه، نگرانی از تنگه وضعیت هرمز و احتمال تشدید تحریم‌ها علیه ایران، تقاضای امن را زنده نگه داشته است. حتی در شرایطی که برخی امیدها به کاهش تنش مطرح می‌شود، بازار همچنان حق بیمه ریسک را در قیمت طلا لحاظ می‌کند.
در یک جمع بندی‌کلی این عوامل در کنار عبور قیمت از میانگین متحرک ۲۰۰ روزه (حدود ۴۵۱۳ دلار) سیگنال تکنیکال مثبتی به معامله‌گران ارسال کرده و مسیر را برای تست سطوح بالاتر هموار ساخته است.

سه سناریوی پیش‌رو برای طلا

در این خصوص اما سناریوی پیش‌رو برای طلا چه می‌تواند باشد؟ در پاسخ به این پرسش باید بیان کرد که بازار اکنون در نقطه حساسی قرار دارد. سخنرانی کوین وارش در جکسون هول برای فردا (۲۸ اوت) و انتشار شاخص PCE آمریکا می‌تواند جهت‌گیری کوتاه ‌مدت را تعیین کند. بر اساس چارچوب‌های تحلیلی شورای جهانی طلا و مؤسسات بزرگ، سه سناریوی اصلی قابل ترسیم است.

سناریوی پایه یا احتمال بالاتر؛ تثبیت در محدوده ۴۵۰۰ تا ۴۹۰۰ دلار

در ابتدا می‌توان به سناریوی پایه یا احتمال بالاتر اشاره کرد، روندی که تثبیت در محدوده ۴۵۰۰ تا ۴۹۰۰ دلار را به همراه دارد. در توضیح بیشتر باید بیان کرد؛ اگر فدرال رزرو لحن محتاطانه‌ای اتخاذ کند و نرخ‌ها را در سپتامبر بدون تغییر نگه دارد، طلا می‌تواند در محدوده فعلی تثبیت شود و به تدریج به سمت ۴۷۰۰ تا ۴۹۰۰ دلار حرکت کند.

البته حمایت‌های کلیدی در ۴۵۰۰ و ۴۴۰۰ دلار قرار دارند. به گزارش تجارت ۱۰۰، تداوم خرید بانک‌های مرکزی و جریان مثبت ETF این سناریو را تقویت می‌کند. بسیاری از تحلیل‌ها از جمله پیش‌بینی‌های بازنگری‌شده گلدمن ساکس و دیگران، هدف پایان سال را در حوالی ۴۵۰۰ تا ۴۹۰۰ دلار بیان می‌کنند.

سناریوی گاوی؛ بازگشت به بالای ۵۰۰۰ و حتی ۵۵۰۰ دلار

تشدید ریسک‌های ژئوپلیتیکی، داده‌های تورمی ضعیف‌تر از انتظار، یا سیگنال واضح فدرال رزرو مبنی بر امکان تسهیل سیاست در ۲۰۲۷ می‌تواند موج جدیدی از خرید را به راه اندازد. در این حالت، شکست مقاومت ۴۷۰۰ تا ۴۸۰۰ دلار راه را به سمت ۵۰۰۰ دلار و بالاتر باز می‌کند. ورود گسترده سرمایه‌گذاران غربی و تداوم تقاضای آسیایی به‌ویژه چین، این سناریو را محتمل می‌سازد. برخی تحلیل‌ها حتی سطوح نزدیک به رکوردهای ژانویه را دور از دسترس نمی‌دانند.

سناریوی خرسی: اصلاح به سمت ۴۰۰۰ تا ۴۲۰۰ دلار

اگر داده‌های تورمی آمریکا داغ‌تر از انتظار باشد و احتمال افزایش نرخ بهره در سپتامبر بالا رود، یا دلار به طور معناداری تقویت شود، طلا می‌تواند تحت فشار قرار گیرد. شکست حمایت ۴۵۰۰ و سپس ۴۴۰۰ دلار، مسیر را به سمت ۴۲۰۰ و حتی سطوح نزدیک به کف تابستان (حدود ۳۹۰۰ تا ۴۰۰۰ دلار) باز می‌کند. در این سناریو، فروش موقعیت‌های سفته‌بازانه و کاهش جریان ETF می‌تواند اصلاح را عمیق‌تر کند. با این حال، تقاضای ساختاری بانک‌های مرکزی معمولاً کف‌های محکمی ایجاد می‌کند و احتمال سقوط شدید و پایدار کمتر ارزیابی می‌شود.

طلا و داستانی ناتمام

طلا در سال ۲۰۲۶ مسیر پرنوسانی را طی کرده است؛ از رکوردشکنی تاریخی تا اصلاح سنگین و سپس بازگشت قدرتمند. وضعیت فعلی نه یک حباب کوتاه‌مدت است و نه بازگشت کامل به روند یک‌طرفه صعودی. بلکه ترکیبی از عوامل ساختاری (خرید بانک‌های مرکزی، نگرانی‌های بدهی و دلارزدایی) و عوامل چرخه‌ای (سیاست پولی فدرال رزرو و ژئوپلیتیک) بازار را شکل می‌دهد.

برای سرمایه‌گذاران، سطح ۴۵۰۰ دلار به عنوان حمایت کلیدی و ۴۷۰۰ تا ۴۸۰۰ دلار به عنوان مقاومت‌های مهم مطرح هستند. هرگونه تصمیم در این بازار باید با در نظر گرفتن ریسک‌های کوتاه‌مدت مانند سخنرانی‌های فدرال رزرو و داده‌های تورمی، همچنین چشم‌انداز بلندمدت از جمله تداوم تقاضای رسمی و نگرانی‌های مالی اتخاذ شود.

به هر صورت باید گفت؛ طلا بار دیگر نشان داد که در عصر نااطمینانی‌های چندلایه، همچنان یکی از مطمئن‌ترین پناهگاه‌های سرمایه باقی مانده است.